http://360.yahoo.com/diego_sc_78 l http://diego.souto.googlepages.com/ l http://es.wikipedia.org/wiki/Usuario:Diego.souto
É un curioso nato, e coma tódolos curiosos, apaixoado polo que desperta esa curiosidade (e son moitas cousas, demasiadas para unha
soa vida). Por ese e outros moitos é un gran amigo, pese á distancia.O seu criterio e talante fano un gran conversador, escoita atento e
disfruta máis cando hai enriquecemento muto. Debeu nacer no XVIII pola súa alma de wikipedista, cousas da vida...


http://elartistaadolescente.iespana.es/
http://pravda-5.blogspot.com/
Chema é quizáis a única persoa que coñezo á que son capaz de pasarlle a súa soberbia, e ten unha razón de peso: é un crack, e sábeo.
Pese a quen lle pese. Un ILUSTRADOR, con todo o polisemismo que posue a palabra.

http://peldepapel.blogspot.com/
Sé hai algunha posibilidade de que a humanidade continúe aquí no ano 2178 seguro que aparecerá algún replicante galerista
que rescate a súa obra mentres os norcoreanos (agraciados supervivintes das sucesivas guerras nucleares, bactereolóxicas e de parella) comezan a puxar coma tolos polos seus papeis en cibersubastas. Bautizarano coma o Van Gohg Postquark. Mentres …

http://riau.zoomblog.com/
http://riauplicant.wordpress.com/
Se cadra foi o feito de que levara gafas, ou que logo as cambiara pola lente dunha cámara. Pero a Carlos quedoulle marcado na retina
outro xeito de ve-lo mundo. Un xeito necesario porque nos berra sobre as cousas que estan ahí e que non vemos.

Xadrez:
O xadrez é xa un icono na miña fauna escultórica, dun xeito ou doutro volta sempre. Fixen estas 3 pezas a modo de xogo,
partindo de 3 pedras tiradas no monte e sen ningunha idea previa, só tentando manipulalas o mínimo posible, case coma bocetos.
Cando as vin xuntas veume á cabeza o plan escondido: Torre, Alfil e Dama.
Se a constancia mo permite próximamente haberá Cabalo, Rei e Peón, pero non prometo nada...

Preme na imaxe para vela ampliada.

Arlequín
Granito.Al: 36cm, An: 18, Fon: 15



Bispo
Granito.Al: 33cm, An: 15, Fon: 18



Menina
Granito.Al: 33cm, An: 18, Fon: 15

 




Al 46 cm, An 16 cm, fon 33cm
Melquiades

"Era un fugitivo de cuantas plagas y catástrofes habían flagelado al género humano. Sobrevivió a la pelagra de Persia, al escorbuto en el archipiélago de Malasia, a la lepra en Alejandría, al beriberi en el Japón, a la peste bubónica en Madagascar, al terremoto de Sicília y al naufragio multitudinario en el estrecho de Magallanes. Aquel ser prodigioso parecía poseer las claves del Nostradamus, era un hombre lúgubre, envuelto en un aura triste, con una mirada asiática que parecía conocer el otro lado de las cosas. Usaba sombrero grande y negro, como las alas extendidas de un cuervo, y chaleco de terciopelo patinado por el verdín de los siglos. Pero a pesar de su inmensa sabiduría y de su ámbito misterioso, tenía un peso humano, una condición terrestre que lo mantenía enredado en los minúsculos problemas de la vida cotidiana. Se quejaba de dolencias de viejo, sufría por los más significativos percances económicos y había dejado de reír desde hacía mucho tiempo, porque el escorbuto le había arrancado los dientes. El sofocante mediodía que reveló sus secretos, José Acadio Buendía tuvo la certidumbre de que aquel era el principio de una gran amistad (...)"


Era un hombre decrépito. Aunque su voz estaba también cuarteada por la incertidumbre y sus manos parecían dudar de la existencia de las cosas, era evidente que venía del mundo donde todavía los hombres podían dormir y recordar. José Arcadio Buendía lo encontró sentado en la sala, abanicándose con un remendado sombrero negro, mientras leía con atención compasiva los letreros pegados en las paredes. Lo saludó con amplias muestras de afecto, temiendo haberlo conocido en otro tiempo y ahora no recordarlo. Pero el visitante advirtió su falsedad. Se sintió olvidado, pero no con el olvido remediable del corazón, sino con otro olvido más cruel e irrevocable que él conocía muy bien, porque era el olvido de la muerte (...)"

Gabriel García Marquez - Cien años de soledad, 1967