Smena
e funda orixinais.
Auténtico deseño soviético!!! 
Detalle
da peza de carrete acopalada,
un faio con solera
|
Hai
vai a miña libre interpretación do que pon a wikipedia:
Parece ser que no 82 un xeral do exército soviético e un colega
plaxian o deseño dunha cámara xaponesa, unha Minox,
co finde
facer unha desas produccións industrias soviéticas con precios asequibles
para o pobo. Lomo son as siglas de
Leningrádskoje Optiko Mechanitschéskoje
Objedinénie, unha cooperativa de ópticos que traballaba tamén
en
componentes militares. A
particularidade da cámara reside no obxetivo, tamén copia do xaponés,
pero cun diafragma máis luminoso (f 2,8)
que sumado ó pequeño
tamaño da lente sacaba imáxes e cores peculiares. O primeiro modelo
en sair foi a L-CA, unha
superventas dos 80 nos paises da órbita soviética.
Existe un extenso apartado de mitos sobre a idea das Lomos e os seus
usos
(espionaxe na guerra fría, etc).
O renacemento das Lomos como elemento
da cultura Pop tamén semella ter algo de mito parece estar datado en 1991
cando
uns estudiantes vieneses de vacacións en Checoslovaquia encontraron
Lomos vellas nos mercadillos. Tomaron fotos por xogo
e fliparon cos resultados
cando revelaron xa de volta a Viena. Co boca a oido foron poñendo de moda
as Lomos e montaron
un negocio de pillalas nos paises exsoviéticos
e revendéndoas a outros frikis.
Un par de anos despois e unha vez
xuntaron a panda montaron a Lomographische Gesellschaft (Sociedade Lomográfica),
institucionalizaron o tema con exposicións, búsqueda de modelos,
catálogos…
O problema é que as Lomo xa se deixaran de
fabricar, e seguindo co tema de mito das Lomos, parece ser que liaron a Putin
(sí, Vladimir, por entón alcalde de San Petesburgo) que tamén
era outro friki da lomografía e retomaron a producción das
cámaras.
Está claro que o tema globalizouse como ocorre con todo, dende que tiveron
páxina web. Unha vez os lomógrafos
tiveron un lugar de encontro,
de debate e de escaparate volveuse un movemento a nivel mundial: lomolimpiadas,
tendas,
libros, novos modelos e demáis.
Está cultura
Pop e de modernotes adoptou a Lomo coma seña de identidade, elemento
cool, ben sexa polo seu colorismo,
pola súa marxinalidade, exclusividade,
etc.
Persoalmente
estou convencido de que, inda que curiosamente obviado, un dos elementos do éxito
das Lomos está na
(neoloxismo de cosecha propia) Lei dos antagonismos
culturais; cada tendencia ten unha contratendencia e a moda,
a parte da
novedade e a orixinalidade, esixe unha dose de iconoclastia. O fenómeno
dixital cos baixos costes, ca pantalla
que permite control total do encadre
e do que sae, que deixa escaso lugar á improvisación e a espontaneidade
con modos automáticos máis que correctos e precios afortunadamente
asequibles, case clama a berros un antagonista: a Lomo unha
sorte de cores
exaltadas e impredecibles, de dispara sen pensar, de mitoloxía, de curiosidade
e de reclamo estético e case de contestatario ideolóxico. A
miña Lomo:
Fai un par de meses decidín puxar en e-bay
por unha Lomo, podería habela comprado na
Reixa tenda por 60€, de nova fornada,
con tódalas garantías
e seguro de que funcionaría, pero a Lomo necesita ese compoñente
de mito e de frikismo, así que me puxen mans á obra. Evidentemente
comprei unha rusa orixinal (ou cando menos ucraniana) cá funda de serie
de vinilo e o defecto
común de non correr ben o negativo, vamos, a
SMENA que vedes na foto, 19'90€ gastos de envío incluidos, vendedor
excelente
e ademáis ruso afincado en España.
A
cámara mola, é a da foto, pero os resultados son totalmente de arte
e ensaio. En primeiro lugar tiven que acoplarlle unha peza
dun carrete usado
e acoplarlle o negativo con celo. En segundo tirei o primeiro carrete porque non
me correron ben. En terceiro, cando logrei que correran non se axustaban ó
número que marcaba a cámara, polo que no revelado cortaron case
todas. Cuarto, este é máis ben unha recomendación: levadeas
a revelar a un sitio medianamente profesional, xa veredes cando pidades en fototiendas
un revelado cruzado que cara vos poñen. En fín que gastei 2 carretes
e un revelado para un par de fotos en limpo
(deixo unha escaneada ). A doble
exposición non me funcionou ben, pero eso igual fun eu.
Pero ese panorama
non me desanimou, estiven mirando cámaras Lomo de nova xeración
e non dan problemas e son un vicio.
Na seguinte chapucilla toca autoregalarme
outra Lomo!!!
Decálogo
Lomográfico:
1.
Leva sempre a cámara contigo.
2. Utilíza de día e de noite.
3.
Lomografiar non interrompe a túa vida cotidiana, pona en escea.
4. Dispara
dende a man, non dende a cara.
5. Acércate todo o que poidas ó
teu obxetivo.
6. Non penses
7. Sé rápido.
8. Non é
necesario saber o que tes no carrete no momento.
9. Logo tampouco
10. Non
te preocupes por ningunha das regras.
|
