|
Trala morte de Mazarino entrou ó servizo de Luis XIV o excelente
bailarín, violinista e compositor GIAMBATTISTA LULLY,
florentino de nacemento pero de formación francesa.
Lully, co apoio de Luis XIV, formou a orquestra dos 16
pequenos violíns, posteriormente chegaron a ser 21. Lully
desarrollou un estilo técnico e depurado, que se coñecería
como disciplina lullyana que sería admirada e imitada
por moitos compositores europeos.
Por outra banda, movido por unha gran ambición,
conseguíu de Luis XIV o poder para expedir licencias para
as obras musicais que se representaban no territorio francés. Mediante
este monopolio evitou a interpretación de cualquier obra que puidera
eclipsar a súa fama.
Os compositores que apareceron Lully foron
RAMEAU e CAMPRA. Este último
prestaría parte do título dunha das súas óperas
“A Europa Galante” ó periodo
Rococó, que en música se denominaría Estilo
Galante.
Outro destacadísimo autor francés foi FRANCOIS
COUPERIN que ocupó o posto de Organista da Capela
Real de Versalles a partir da morte de Luis XIV. A súa obra é
vasta e de gran calidade. Pódense destacar os seus 14
concertos cuia forma acercase á Suite
(teñen de 3 a 14 movementos internos).
Pero o máis destacado da súa producción
son os seus Ordres (coleccións) de pezas
para clavecín, publicados entre 1713 e 1730. Moitas das pezas son
danzas da época con formas sinxelas, moitas delas con nomes de
persoaxes da época ou títulos suxerintes. Outras pezas son
máis profundas ou incluso pequenas obras de teatro. As pezas para
clave de Couperin foron admiradas por moitos músicos posteriores
e actuais, destacandose a influencia sobre autores románticos como
Brahms, impresionistas como Debussy e Ravel,
...
|
